Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘cultuur en media’ Category

Als je nooit naar Deurne gaat, moet je dan weten waar het ligt?

De Syrische vrachtwagenchauffeur die opweg naar Spaans Gibraltar in het 1600 kilometer verderop gelegen Engelse Gibraltar belandde had inderdaad beter wat basale topografische kennis kunnen hebben, dan op aanraden van zijn TomTom de verkeerde windrichting op te rijden.

Maar is een kind dat het leven doorbrengt in de stegen van tuindorpen, onder de grillige schaduwen van schotelantennes, met een leerplicht die eindigt in het schooljaar waarin het zestien wordt, geholpen met de kennis dat Deurne zich bevindt onder de rook van Eindhoven en niet tussen de Hunebedden? Met de wetenschap dat er überhaupt Hunebedden bestaan? (meer…)

Read Full Post »

De dood van Ted Kennedy gaf aanleiding tot veel commentaar over de nu uitstervende Kennedy-dynastie. Politieke dynastieën zijn in de VS net zo fascinerend en illegitiem als rock royalty of Hollywood blue blood. Je kunt niet vermijden om je beroemde naam erfelijk over te dragen, maar hoe moet dat met rijkdom en maatschappelijke positie? Het idee van dynastie, schreef de Amerikaanse correspondent van NRC Handelsblad, is eigenlijk on-Amerikaans: ‘In het zelfbeeld van het land draait alles om verdienste, en mag afkomst nooit een basis zijn om iemand te beoordelen.’ Daarom was Obama voor sommige conservatieven ook zo’n aantrekkelijke kandidaat. Beleggerskoning Warren Buffett schonk bijna zijn gehele vermogen aan goede doelen, onder het motto dat zijn familieleden net als hijzelf (zo beweerde hij althans) ‘een gloeiende hekel hadden aan het Europese idee dat kinderen kunnen profiteren van de prestaties van hun ouders’ (NRC Handelsblad 27.8.09).

In een individualiserende samenleving staat de ouderwetse familieband onder druk. (meer…)

Read Full Post »

che-remko-2-kleinWelkom bij deze speciale aflevering van De Fabeltjeskrant: ‘De vos en de druiven’. “Een hongerige vos sprong eens uit alle macht naar een tros druiven; die hing hoger dan hij dacht. Toen hij er dus niet bij kon, liep hij weg en zei: ‘Ze zijn onrijp; die wil ik niet, te wrang voor mij.’ De fabel is van toepassing op elke man die alles naar beneden haalt wat hij niet kan.” Auteur: Phaedrus, een voormalige slaaf in de eerste eeuw na Christus. Of Aisopos, de vermaarde Griekse fabeldichter die zo’n 600 jaar eerder leefde. Daar wil ik vanaf zijn: het gaat me om de moraal van dit verhaal. Roem, en het ressentiment dat je kan voelen als je niet beroemd wordt. 

(meer…)

Read Full Post »

*door Mieke Aerts.

Je kunt beroemd zijn en je kunt dood zijn, maar pas als je beroemd èn dood bent kun je terecht komen in een zogeheten canon. Het helpt daarbij enorm dat je al wat langer dood bent, bij voorkeur meer dan een halve eeuw, want dan kan een eventueel wat sleets geworden reputatie worden opgefrist door een nieuwe generatie die zich niet wil verdiepen in de polemieken van een voorbije tijd.

De negentiende-eeuwer John Stuart Mill is zoiets overkomen. Hij belandde in de twintigste eeuw zelfs in twee canons, die van het liberalisme en die van het feminisme. En sindsdien valt regelmatig te lezen hoe belangrijk de denker Mill – al dan niet in tandem met zijn geliefde Harriet Taylor –  is geweest voor de verbreiding van het idee dat vrouwen gelijke rechten zouden moeten hebben. Mills geschrift The subjection of women uit 1869 wordt prompt getypeerd als Das Kapital of de bijbel van het feminisme – al naar gelang het referentiekader van de commentator. Het wordt weer regelmatig herdrukt en verschijnt op alle literatuurlijstjes die in het kader van genderstudies zijn opgesteld voor de cursus Feministische Klassieken.

Mill zelf is te boek komen te staan als de voorloper van alle feministische golven en als een van de weinige mannen die zowel in zijn politieke activiteiten als in zijn privé-leven het feminisme daadwerkelijk in praktijk bracht. Daarmee is hij de ideale kampioen geworden van iedereen die het feminisme bij uitstek als een liberale verworvenheid wil zien, of omgekeerd: die de aantrekkelijkheid van liberale principes wil voorstellen in de gedaante van een scherpzinnige en nota bene ook nog feministische man. (meer…)

Read Full Post »

Er is iets aan de hand met de moderne man. Hij is boos. Hij is gekrenkt. Althans, dat is een boodschap die steeds sterker door reclame naar buiten wordt gebracht. Neem nu coca cola zero. Deze light-variant van de frisdrank is in de markt gezet specifiek voor de mannelijke doelgroep. Had coca cola light een feminien imago: zero is voor kerels. En wat hebben de marketeers van de multinational bedacht om die mannen te bereiken? Ze raken hem op zijn zwakke plek: zijn krenking, zijn frustratie en –jawel- zijn wraakzuchtige almachtsfantasieën. (meer…)

Read Full Post »

Laat ik het maar bekennen. Mijn gedachten en gevoelens zijn lang niet altijd even links-liberaal. Zo hecht ik steeds vaker aan orde en gezag, aan rust en duidelijkheid, aan behoud en veiligheid. Ik zou bijna zeggen, om het afschuwelijke cliché maar van stal te halen: toen ik jong was, had ik een hart en was ik links. Nu ik inmiddels 42 ben geworden, heb ik verstand en ben ik op rechts beland. (meer…)

Read Full Post »

Hoera, we hóeven niet werkloos toe te zien hoe creationisten hele bevolkingsgroepen om de tuin proberen te leiden door te roepen dat de evolutietheorie ‘een geloof’ is en dat het creationisme dus ook evenveel aandacht moet krijgen op school en studieboeken. Het creationisme! je weet wel, die mensen die denken dat ze de metafoor dat God de wereld in zes dagen schiep, en de zevende dag uitrustte, letterlijk moeten nemen.

Door de evolutietheorie te kwalificeren als ‘geloof’, en te eisen dat er hoor en wederhoor wordt toegepast in allerhande publicaties, van pers tot school- en studieboeken maken de creationisten vals gebruik van postmodernistische uitwassen, zoals overmatig relativeren van standpunten, stromingen en culturen. Ze doen net alsof dat geloof van ze op dezelfde eenzame hoogte staat als een decennialang uitbundig geteste theorie als de evolutietheorie. Maar dat is natuurlijk niet zo.

Geloof is van een heel andere orde dan wetenschap: het is bedoeld voor zingeving, en daar zijn metaforen belangrijk – maar voor het overbrengen van betekenis, van waarden, van inzicht. Het stomste dat je in geloof kunt doen, is een metafoor letterlijk nemen – daar is hij niet voor bedoeld. Wetenschapstaal, echter, kun je niet letterlijk genoeg nemen. In wetenschap beschrijf je zo precies mogelijk, wat bewezen waar is en wat je niet hebt kunnen bewijzen; wat de grenzen zijn van je onderzoek, en welke conclusies je kunt trekken.

Sommige mensen hebben dat niet helemaal begrepen, en zijn dezer dagen bezig met het verspreiden van een folder over zes miljoen huishoudens. Initiatiefnemer Kees van Helden vindt dat het Scheppingsverhaal anno 2009 een serieuze plek in de Nederlandse samenleving verdient. Ik ben blij dat we die onzin niet zo maar over ons heen hoeven te laten komen, en ondersteun dus van harte de actie. Teken, stuur de folder terug, of doe op andere manieren mee!

Read Full Post »

Older Posts »