Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘Geert Wilders’

Het is een zwarte dag, zei Geert Wilders in reactie op het oordeel van het Amsterdamse Hof, dat hem wil vervolgen voor haatzaaien tegen moslims. Voor hemzelf, voor zijn half miljoen kiezers en ‘voor al die anderen die vinden dat religiekritiek in Nederland mogelijk moet zijn’. Ik heb weinig sympathie voor Wilders en zijn kiezers, maar door dat laatste voel ik me wel aangesproken. Anders dan de progressieve partijen, die zich angstvallig op de vlakte houden, onder het motto ‘als de rechter spreekt dan zwijgt de politiek.’

Dachten we met z’n allen dat Fitna met een sisser was afgelopen, krijgen we dit weer! Het is verbazingwekkend hoe gretig allerlei personen en instanties Wilders de mond willen snoeren en juichen over een ‘geweldige dag voor de democratie’. Maar rechtgeaarde democraten moeten niet staan juichen als het politieke debat via de strafrechter wordt gevoerd. Wilders’ schofferingen zijn onvermijdelijk in een volwassen democratie, en in plaats van naar de rechter te lopen zouden zijn tegenstanders beter iets recht in zijn gezicht kunnen terugzeggen. (meer…)

Read Full Post »


Geert Wilders.
Therapie staat of valt vaak met de communicatieve vaardigheden van de therapeut. In mijn studie psychologie leerden wij om kritiek altijd te richten op gedrag dat we afkeurenswaardig vonden, in plaats van op de persoon. Er is een heel verschil of je iemand als geheel wegzet als ‘jij bent een vervelende rotzooischopper’, of iemand aanspreekt op hinderlijk gedrag. In het eerste geval heb je iemand al afgeschreven, in het tweede geval spreek je hem of haar aan op de verantwoordelijkheid. De kans dat het gedrag veranderde was veel groter, ook omdat iemand zich als persoon niet afgewezen voelde. Ja dat klinkt soft en soft is uit. Maar elke leidinggevende weet dat het zo werkt. En hoe preciezer je het gedrag en de consequenties benoemt, hoe beter het werkt.

Wilders doet natuurlijk precies het tegenovergestelde, en met opzet. Hij generaliseert oordelen over afkeurenswaardig gedrag van naar oordelen over de mensen zelf, en vervolgens generaliseert hij het oordeel over enkele mensen naar de hele groep. Daar verbindt hij vervolgens harde conclusies aan. Het Amsterdamse Hof oordeelde deze week dat hij daar toch voor moet worden vervolgd. Het is in dit opzicht erg interessant om de onderbouwing van de uitspraak van het Amsterdams gerechtshof te lezen, waarin zij de vervolging van Wilders beveelt. (meer…)

Read Full Post »

Geert Wilders begon, zoals we allemaal weten, bij de VVD. Toen hij daar met zijn Islamofobie tegen grenzen aanliep en meermalen met de fractieleiding in botsing kwam, verliet hij de partij. Tot ieders verbazing was hij de enige van de vijf nieuwe partijen die in de ‘rechts-van-de-VVD-vijver’ visten, die met zijn partij PVV het wrokkig kiezerssentiment wist te verzilveren. En hoe!

Niet lang na het begin van de nieuwe zittingsperiode van het parlement ontwaarden commentatoren langs de zijlijn dat Wilders aan het radicaliseren was. Zijn standpunten over de Islam werden steeds harder. De verwachtingen die hij opriep bij de aankondiging van Fitna leken die constatering te bevestigen. Toen de film, na alle commotie, dan eindelijk kwam, waren de reacties die van opluchting. Het viel allemaal wel mee, zo zei men. Goed beschouwd valt die conclusie makkelijk aan te vechten, want hoewel Wilders in de film geen Koran verscheurt, is de middels de film geuite xenofobe boodschap op zichzelf schokkend genoeg. Desondanks, sloeg de schrik alsnog toe, toen Wilders in het Kamerdebat over de film de geldende normen van parlementaire omgang met voeten trad. Zonder enig steekhoudend argument beschuldigde hij meermalen twee ministers en voor het gemak gelijk het voltallige kabinet van liegen. Een onderzoek naar de feiten wenste hij niet.

De storm is even geluwd. Maar, zoals hij al eerder deed, verkondigde Wilders midden in het mei reces zijn nieuwste programmapunt aan. In een interview met de Telegraaf laat Wilders blijken dat hij ‘de Grootnederlandse gedachte’ omarmd heeft. Hij pleit voor het samenvoegen van Vlaanderen en Nederland. Bij wie hebben we dat meer gehoord? (meer…)

Read Full Post »

fitnacomingsoon468.jpg

Regelmatig maakt Waterlog plaats voor gastschrijvers. Deze keer voor spreker en publicist Joep Schrijvers.

Afgelopen donderdagavond verscheen dan toch nog onverwacht de film Fitna en eindigde een fase in het islamdebat. Omdat de film keurig is en niet beledigend, er geen grote, gewelddadige reacties verwacht worden in Nederland en erbuiten, kan het nakaarten beginnen. De reacties vooraf en achteraf zijn interessanter en relevanter dan de film zelf.

Moslims namen initiatief over. Allereerst valt het verschil in reactie op tussen een groot aantal moslimorganisaties en de spraakmakers van Nederland, zoals columniste Nausicaa Marbe vrijdag in de Volkskrant terecht opmerkte. De eerste nodigden Wilders uit om te komen praten, riepen op tot dialoog en gedachtewisseling. De moslimomroep wilde Fitna zelfs uitzenden. Hoe anders waren de reacties van Terpstra, die Wilders het Kwaad noemde of van De Winter onlangs met zijn advertentie in de Volkskrant en zijn optreden tegen de arabist Hans Jansen. Deze moslimsorganisaties speelden niet meer de rol van slachtoffer maar namen zelfs het initiatief van Wilders over. Ik vond dat fascinerender en verheugender dan de onverkwikkelijke advertentie van Terpstra.

Vijanden van het vrije woord. Ten tweede heeft de film Fitna aan het licht gebracht dat de er in Nederland ook vijanden van het vrije woord zijn. Het aantal oproepen om de film vooraf te verbieden is zonder meer schokkend te noemen. (meer…)

Read Full Post »

TibetIk weet het: dit soort vergelijkingen mag je niet maken. Je kunt alles wel wegrelativeren als je het leed van de wereld erbij haalt. Maar toch. Als ik de beelden zie van het Chinese leger dat ‘orde op zaken’ stelt in Tibet en omgeving, als ik de fanatieke protesten zie van de Tibetanen, de vastberaden blik in de ogen van de demonstranten, dan denk ik: dit zijn mensen die vechten om hun vrijheid van meningsuiting. En meer. Zij verzetten zich tegen een onmenselijk dictatotoriaal regime dat lang geleden wederrechtelijk hun land heeft bezet. Dit is een strijd die ergens over gaat. Hier staat beschaving tegenover barbarij.

Vergelijk dat eens met onze eigen kampioen van de vrijheid van meningsuiting: Geert Wilders. Ook hij zegt vanuit een underdog-positie te spreken. Zodra er mensen zijn die hem de mond willen snoeren, dan haalt hij alle dictatoriale regimes uit de geschiedenis erbij. De regering gedraagt zich als de DDR, de Sovjetunie. Ze ontnemen hem zijn grondwettelijk recht om te zeggen wat hij denkt. Geert heeft een Boodschap en hij is vastberaden om deze aan de wereld kenbaar te maken. Geert voert een heldhaftige en verbitterde strijd. (meer…)

Read Full Post »

insult.jpg

Gelukkig heeft de Volkskrant – zie de blog van Brechtje hieronder –dit weekend veel aandacht gewijd aan de achtergronden van het beginsel van vrije meningsuiting. Maar wat je in de Volkskrant niet terugvindt, is dat vrije meningsuiting een recht is dat soms tegen andere moet worden afgewogen. Neem ter illustratie het stuk van Gabriël van den Brink in de NRC van 3 maart jongstleden: ‘Capituleer niet voor de radicale Islam’. Brechtje verwees er ook al naar in een van haar eerdere blogs. In dat stuk komt Gabriël van den Brink keihard op voor de vrijheid van meningsuiting, zonder ook maar één keer uit te leggen waarom dat recht zo fundamenteel is dat er wat hem betreft doden voor mogen vallen. Hij meldt terloops dat mensen ook recht op fysieke bescherming hebben, maar weigert zich af te vragen wat we moeten doen in het geval beide rechten frontaal tegenover elkaar komen te staan.

Grofweg bestaan er twee soorten verdediging van het recht op vrije meningsuiting. Aan de ene kant bevinden zich degenen die streng tussen woord en daad scheiden. Woorden doen volgens aanhangers van deze visie geen pijn zolang niemand de daad bij het woord voegt. Woorden zijn dus vrij omdat ze letterlijk en figuurlijk niets kosten. Dat gebeurt pas waneer woorden in daden worden omgezet. Op dat moment wordt er volgens aanhangers van deze visie een nieuwe situatie gecreëerd, waarin niet het recht op vrije meningsuiting, maar het recht op fysieke bescherming in het geding is. In deze visie ‘doet’ de film van Wilders niets en zijn het alleen de demonstranten op straat die door hun daad iets doen.

Aan de andere kant heb je degenen die erkennen dat woorden op zichzelf wel degelijk pijn kunnen doen. De tweede visie, die Gabriël van den Brink niet deelt, is interessanter en realistischer dan de eerste. Woorden kunnen mensen bedoeld of onbedoeld verwonden, kwetsen of klein maken. Soms zijn de gevolgen daarvan even erg als de schade die mensen letterlijk wordt toegebracht.

Maar als het waar is dat woorden mensen kunnen verwonden, waarom dan niet erkennen dat er af en toe situaties zijn, waarin de kosten van het vrije woord te hoog worden? (meer…)

Read Full Post »

Iedereen heeft vrijheid van meningsuiting. Gelovigen nog een stukje meer dan ongelovigen. Maar Geert Wilders heeft het meest van allemaal. Zo is de stand van zaken momenteel.

Artikel 147. Vier jaar geleden stelde de toenmalige minister van Justitie, Piet Hein Donner, voor om het wetsartikel over godslastering uit te breiden. Artikel 147 – ooit ingesteld door zijn opa Justitie-minister Jan Donner- bepaalt dat geschreven of gesproken uitingen die smalend of krenkend zijn voor gelovigen, niet mogen; je mag ze ook niet publiceren of aan de openbare weg plakken en het is nog eens expliciet verboden om predikanten en priesters en dergelijke te bespotten of aan eredienst gewijde voorwerpen.

Minister Piet Hein opperde de verscherping van artikel 147 naar aanleiding van de moord op Theo van Gogh. Donner werd echter publiekelijk afgevallen door zijn collega-ministers Verdonk en De Graaf. Vervolgens dreigde Lousewies van der Laan om een motie in te dienen om het wetsartikel juist te schrappen. Immers, belediging van iemand’s godsdienst is niet erger dan bijvoorbeeld belediging van iemand seksuele voorkeur en moet dus ook niet anders behandeld worden. Maar ze krabbelde uiteindelijk terug en verzachte de motie -of het Kabinet artikel 147 wilde ‘heroverwegen’. Desondanks werd de motie nog verworpen. Overigens stemde ook GroenLinks destijds tegen: zoals de meeste partijen vond ze ‘het moment verkeerd’.

Schrappen die hap. Momenteel werkt Harry van Bommel (SP) aan een wetvoorstel om het wetsartikel over blasfemie te schrappen. Apart genoeg was het de PvdA-er Ton Heerts, die, toen hem dat ter ore kwam, meteen met een motie kwam om het aftikel te schrappen ‘op een daartoe geschikt moment’ – nooit dus. Waarom speelt de PvdA hier eigenlijk boodschappenjongen van CDA en ChristenUnie? (meer…)

Read Full Post »

Older Posts »