Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘groenlinks’

Links zit in haar maag met het integratievraagstuk. Traditioneel linkse emancipatie-waarden lijken te conflicteren met waarden van groepen allochtonen, bijvoorbeeld bij man-vrouwverhoudingen en homo-acceptatie. De PvdA bevocht deze ‘maagpijn’ recentelijk met de nota-Ploumen: over het algemeen genomen een verharding van het integratiebeleid. Maar zijn de maagklachten niet ingebeeld? Lijden Nederlanders niet aan een vorm van sociale hypochondrie? Is er eigenlijk wel een integratieprobleem? Na jaren lange dominantie van rechts is het tijd dat ook links stelling neemt in het integratiedebat. Wat is links integreren of moet links überhaupt niet over integreren spreken?

Waterland organiseert in samenwerking met GroenLinks Amsterdam een debat over links en het integratievraagstuk. Met discussies tussen de sociologen Willem Schinkel (schrijver van De gedroomde samenleving) en Dick Pels (voorzitter Stichting Waterland en schrijver van  Opium van het volk) en tussen de politici Ahmed Marcouch (PvdA) en Tofik Dibi (GroenLinks). Presentatie: Erica Meijers (hoofdred. De Helling). En met een cartoon-slam van onze vaste Waterstof-tekenaar Bas Köhler.

Datum: donderdag 19 februari. Tijd: 20:00u. Plaats: De Balie, Kleine Gartmanplantsoen 10, Amsterdam. Toegang gratis. Reserveren via www.debalie.nl of 020-5535100.

Advertenties

Read Full Post »

De val van Wijnand Duyvendak is niet alleen een persoonlijk drama en een drama voor GroenLinks, maar ook een schoolvoorbeeld van de werking van de dramademocratie. Death by media, zo moet de autopsie luiden. Het was niet zijn ‘verleden’ dat de voormalige activist achtervolgde, maar een bepaalde beeldvorming over dat verleden. Onder het mom dat er eindelijk eens moest worden afgerekend met het ‘terrorisme’ van de jaren tachtig, rekenden zijn achtervolgers maar al te graag af met Duyvendak en zijn partij.

Het begon allemaal met een onverstandig persbericht ter aankondiging van het boek Klimaatactivist in de politiek, waarin Duyvendak een tikkeltje te trots was op de inbraak van de antimilitaristische organisatie Onkruit in het Ministerie van Economische Zaken in 1985, waarbij hij op de uitkijk had gestaan. Was het sensatiezucht van zijn uitgever? In elk geval staat vast dat Duyvendak indertijd heilig geloofde in de effectiviteit van ‘directe acties’ zoals stakingen, blokkades, inbraken en sabotages, en trots was op de successen van de antimilitaristische, kraak- en milieubeweging waarvan hij een centrale aanjager was. ‘Inbreken is toch een beetje een vak dat je gewoon moet leren’, schreef hij nog in 1984 in het krakersblad Bluf! (meer…)

Read Full Post »

vdb.jpgZo rond de jaarwisseling pleitte top-ambtenaar Meine Henk Klijnsma voor een fusie tussen GroenLinks en D66. Klijnsma, zelf overtuigd lid van D66 (geen misverstanden daarover), promoveerde onlangs op een proefschrift over de Vrijzinnig-Democratische Bond, die bestond van 1901-1946. Sinds enige tijd bepleit ook publicist en beoogd chef-ideoloog van de Bond, Dick Pels de heroprichting van de VDB. Morgen wordt in de Balie een becommentarieerde heruitgave gepresenteerd van de brochure ‘Wat de Vrijzinnig-Democraten willen’. De grote vraag in de discussie morgen (overigens geheel uitverkocht) is: is er grond én noodzaak voor een heroprichting van de VDB?

Geschiedenis. In haar 45-jarig bestaan onderscheidde de VDB zich van zijn electorale concurrenten aan de linkerzijde (de SDAP) en de rechterzijde (de liberalen) door – de naam zegt het al- consequente aandacht voor de democratie. Het ging daarbij niet alleen om democratie in formele zin (invoering van het algemeen kiesrecht, referendum, internationale rechtsorde, tegen ‘sterke mannen’), maar er zat ook een sociaal getinte agenda aan: gelijke ontwikkelingsvoorwaarden voor iedereen met een nadruk op individuele ontplooiing en emancipatie. De VDB was zowel door vooraanstaande politici als Drucker, Treub, Bos, Marchant en Oud, als door haar bereidheid tot samenwerking, een politieke factor van belang. Ze nam een paar keer deel aan kabinetten: eerst met de liberalen (voorlopers van de VVD), in de jaren dertig in een crisiskabinet onder Colijn. De Bond had haar aanhang vooral onder intellectuelen en beoefenaars van vrije beroepen (notarissen, artsen). Zij sloot aan bij de ideeënwereld van het toenmalige vrijzinnig-protestantisme. Uiteindelijk ging zij op in de PvdA, wat Klijnsma en Pels betitelen als een ‘historische vergissing’.

De VDB had dus een absluut verfrissende en deuglijke politieke agenda. Daar kan geen twijfel over bestaan. Maar de vraag is: is vrijzinnigheid als leidraad nog steeds zo relevant dat zij als bindmiddel kan fungeren voor een middelgrote partij? En de tweede vraag is dan natuurlijk: moeten de twee meest voor de hand liggende kandidaten, GL en D66, fuseren – als eerste stap naar het opslurpen van de vrijzinnige stromingen in de PvdA en de VVD ? (meer…)

Read Full Post »

‘Donner is van ons’, galmde CDA-leider Balkenende dit weekend. Of hij dat ook kan claimen als leider van het kabinet, is een andere vraag. De strijd om het ontslagrecht is nog lang niet gestreden.
Lang heeft Donner geclaimd dat de versoepeling van het ontslagrecht nodig zou zijn om extra banen te creëren. Die claim is zeer discutabel. Werkgevers roepen wel dat ze meer mensen in dienst nemen als ontslag makkelijker wordt – maar dat blijkt in praktijk helemaal niet zo te zijn. Een goede ontslagbescherming blijkt juist te leiden tot hoge productiviteitsgroei. Juist de hoge arbeidskosten dwingen tot investeringen in de groei van de arbeidsproductiviteit (bijvoorbeeld in scholing en training) waardoor arbeidskosten per eenheid product juist weer worden verlaagd. Het huidig ontslagrecht benadeelt overigens wel outsiders en flexwerkers, omdat zij minder snel in dienst genomen worden. (meer…)

Read Full Post »

Kortgeleden werd ik plotseling gebeld door een kamerlid van de PvdA. Waarom ik mijn lidmaatschap heb opgezegd. Ik was even verbouwereerd. Waar moest ik beginnen? Vlak na de populistische uitbarsting rond Fortuyn was ik lid geworden. Vond dat die partij, die toch uiteindelijk een sympathieke, vrijzinnige en linkse club heette te zijn, wel een steuntje in de rug verdiende. Bovendien leek de figuur van Wouter Bos me een verfrissende wind in het bestaande politieke bolwerk.

Vervolgens werd ik teleurgesteld. Ik heb niet alle oude koeien uit de sloot gehaald voor de dappere mevrouw die mij belde. Maar kan me nog helder een partijbijeenkomst van een paar jaar terug in De Rode Hoed voor de geest halen. Bos legde daar vol vuur uit, dat de PvdA tegen de oorlog in Irak was, maar nu de oorlog was uitgebroken, de missie dan toch maar steunde (immers, ‘ze’ waren begonnen, niets meer aan te doen). Bos mag dan gereformeerd zijn, dit was de redenering van een Jezuïet. Ik had eigenlijk meteen op moeten zeggen, maar gaf ze nog een kans.

Naast dit soort openlijk gedraai bleek de partij ook van binnen een gedrocht te zijn. Toen recentelijk Pronk de verkiezingen voor het partijleiderschap verloor, terwijl hij toch de meeste stemmen had gehad, had ik er echt genoeg van. De PvdA bleef een partij van de middelmatigheid, van de slapheid en van het gebrek aan daadkracht. En waar ik me het meeste zorgen over maak, is hoe ze nu omgaan met de door het CDA gewilde versoepeling van het ontslagrecht. Hoewel de dame die mij belde mij verzekerde dat de PvdA op dit gebied zijn poot stijf zou houden, vrees ik het ergste. Tot nu toe lijkt de partij dit wel te doen, maar houdt ze dat vol? Onder Pronk had ik dat vertrouwen zonder meer gehad. Maar zal deze alleraardigste mevrouw Ploumen, die zo graag de partij bij elkaar wil houden, dat ook blijven volhouden? (meer…)

Read Full Post »