Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘milieu’ Category


Al wekenlang houdt het kabinet ons in gijzeling. Elke dag wordt het nieuws vooral bepaald door de vraag ‘of ze er al uit zijn’- enkele opiniebijdragen van en over excuusmakende bankiers daargelaten. En ze schijnen er inderdaad ‘uit te zijn’. Hoopvol is het allemaal niet. Beetje pensioenleeftijd verhogen, beetje loonmatiging ook al werkt dat niet, beetje investeringen, helaas niet beetje uit de JSF stappen.

De woede tegen de bonus-verzamelende bankiers loopt tegelijk hoog op. Het valt ook niet uit te leggen: de banken worden overeind gehouden met miljarden belastinggeld. Banken die vervolgens hoge bonussen uitdelen aan hun topmensen. Geld dat de belastingbetaler moet ophoesten, wiens baan op de tocht staat en die met minder loon en met minder pensioen toe moet – en vooral: met minder hoop voor de toekomst. De bonussen blijken moeilijk aan te pakken te zijn, omdat ze juridisch goed vastgelegd zijn. Dat kost Bernanke en Bos nogal wat hoofdbrekens. Hoe de volkswoede te kanaliseren?

Sommigen gooien het over en andere boeg. Het waren niet alleen de bankiers, vinden sommigen, we hadden allemaal een beetje schuld. (meer…)

Advertenties

Read Full Post »

De weg-met-de-weg-Weg, dat is de A27 door Amelisweerd. In 1982 werd de weg aangelegd, ondanks felle protesten van bewoners. Ik herinner me dat de toenmalige Commissaris van de Koningin de bomen liet kappen, precies onder de behandeling van de rechtszaak daartegen, toen net veel actievoerders in de rechtszaal zaten. Die truuk, voortijdig kappen, werd later herhaald bij Onderbanken. Ook daar werd bos vast omgehakt terwijl de procedures nog liepen. Later oordeelde de Raad van State dat dat onrechtmatig was geweest. Maar ja, gekapt is gekapt. Om een beetje actie-moe van te worden – maar er zijn nu weer plannen die maken dat ik nu toch maar weer in de pen klim (en misschien in de boom).


De A27 door Amelisweerd.
Een deel van het bos is nu helaas al lelijk afgesneden van de rest door die A27. En omdat dat nu toch al gedaan is, moeten de tekentafelterroristen gedacht hebben, plannen we er nóg maar een weg doorheen. (meer…)

Read Full Post »


Control-Alt-Delete, de toetsencombinatie waarmee je je compleet vastgelopen computer weer op nul zet, reset zoals dat heet. Alle gegevens, voor zo ver niet opgeslagen, worden gewist. Terug naar af en helemaal opnieuw beginnen. Richard Florida, wereldwijd bekend van zijn boek ‘The Rise of the Creative Class‘ heeft deze benaming, The Great Reset, gekozen voor de economische crisis waar we sinds een paar maanden middenin zitten. Niet alleen het financiële systeem zal veranderen, zegt Florida, maar ook onze manier van consumeren, zelfs onze levensstijl. Want de kredietcrisis is immers niet de enige crisis waarmee we te maken hebben. De klimaatcrisis, de energiecrisis en de voedselcrisis zijn er nog steeds, en ze zijn allemaal met elkaar verweven.

Maar hij heeft politiek de wind mee, Richard Florida, want Barack Obama heeft aangekondigd dat duurzaamheid één van zijn economische speerpunten wordt, onder andere door investeringen in groene energie en het creëren van vijf miljoen groene banen. En wat nog belangrijker is, de tijdgeest is er klaar voor. De verandering van levensstijl die Florida voorziet, zit al een tijdje in de lucht. (meer…)

Read Full Post »

De val van Wijnand Duyvendak is niet alleen een persoonlijk drama en een drama voor GroenLinks, maar ook een schoolvoorbeeld van de werking van de dramademocratie. Death by media, zo moet de autopsie luiden. Het was niet zijn ‘verleden’ dat de voormalige activist achtervolgde, maar een bepaalde beeldvorming over dat verleden. Onder het mom dat er eindelijk eens moest worden afgerekend met het ‘terrorisme’ van de jaren tachtig, rekenden zijn achtervolgers maar al te graag af met Duyvendak en zijn partij.

Het begon allemaal met een onverstandig persbericht ter aankondiging van het boek Klimaatactivist in de politiek, waarin Duyvendak een tikkeltje te trots was op de inbraak van de antimilitaristische organisatie Onkruit in het Ministerie van Economische Zaken in 1985, waarbij hij op de uitkijk had gestaan. Was het sensatiezucht van zijn uitgever? In elk geval staat vast dat Duyvendak indertijd heilig geloofde in de effectiviteit van ‘directe acties’ zoals stakingen, blokkades, inbraken en sabotages, en trots was op de successen van de antimilitaristische, kraak- en milieubeweging waarvan hij een centrale aanjager was. ‘Inbreken is toch een beetje een vak dat je gewoon moet leren’, schreef hij nog in 1984 in het krakersblad Bluf! (meer…)

Read Full Post »

Eeuwigemoes_2 Onder de indruk was ik toen ik vorige week Eeuwige moes van Catherine van Kampen op televisie zag. De documentaire ging niet alleen over de teloorgang van de biodiversiteit van gewassen (wereldwijd is 75% van alle landbouwgewassen de afgelopen eeuw uitgestorven) maar ook over de schoonheid en authenticiteit van mensen; in uiterlijk en karakter. En over de destructieve kant van de instrumentele rede, waar we ons keer op keer van bewust moeten blijven.

Eeuwige moes gaat over idealisten die vechten voor het behoud van een diversiteit aan groenten en gewassen. Ruurd Walrecht was zo’n idealist: op zijn Oerakker verbouwde hij veertig jaar lang allerlei variëteiten van groenten en lanten die binnen de geïndustrialiseerde landbouw buiten de boot lijken te vallen en langzaam uitsterven. In een ‘groene ark’ verzamelde hij de zaden totdat hij –teleurgesteld dat zijn project niet erkend werd- plotseling naar Zweden vertrok. Zijn akker en verbouwereerde vrienden achter zich latend. (meer…)

Read Full Post »

Terramadre_nl Helemaal in Middelburg? Veel Amsterdammers versleten mij voor gek dat ik dit weekend maar liefst tweeëneenhalf uur in de trein wilde gaan zitten voor de Terra Madre, een groot evenement van de Slow Food beweging. Maar enige slow travel voordat je kan genieten van al die verschillende smaaksensaties leek mij geen verkeerde keuze. Bijna kreeg ik spijt toen er een trein ontspoorde ergens tussen Den Haag en Rotterdam en het vervoer ontregeld was. Gek genoeg is het resultaat van zo’n vertraging echter dat je opeens in gesprek raakt met andere mensen. Alsof op zo’n non-moment, dat we wereld even iets minder gestructureerd is en het niet duidelijk is hoe de reis verder gaat, er ineens tijd is voor sociale interactie. Als het systeem even hapert, van slag is, lijkt het altijd alsof mensen levendiger worden. Geen gemopper, maar juist plezier en humor waren het resultaat van het falen van de NS.

Slow Food zou je ook kunnen zien als een organisatie die zich richt op juist die mooie dingen die net buiten het systeem vallen. Het is een internationale beweging die zich bezighoudt met het instandhouden en opnieuw uitvinden van voedselsoorten, ingrediënten en bereidingswijzen die door processen van modernisering en globalisering lijken uit te sterven. Er wordt daarbij de nadruk gelegd op eerlijke en milieuvriendelijke productie. De beweging combineert twee schijnbaar tegengestelde intenties: culinair genot en idealisme. De Terra Madre is een bijeenkomst voor ambachtelijke en kleinschalige producenten en is georganiseerd naar het voorbeeld van het gelijknamige, beroemde tweejaarlijkse evenement in Turijn. De manifestatie in Middelburg was de eerste van dit soort in Nederland. Eén van de tekenen dat het goed gaat met de Nederlandse Slow Food vereniging. Van een vrijwilliger begreep ik dat er de laatste maanden een opvallend grote aanwas van nieuwe leden heeft plaatsgevonden. (meer…)

Read Full Post »

Files, files, files

Regelmatig maakt Waterlog plaats voor gastschrijvers. Deze keer voor Paul Jansen die de discussie over rekeningrijden aanwakkert, op zoek naar een sneller inzetbaar en effectief alternatief.

Als Nederland ergens gebrek aan heeft is het aan gezond verstand. Gewoon, nuchter nadenken. Dat geldt voor onderwijs, voor integratie. Maar vooral voor het onderwerp mobiliteit. Als samenvatting van een breed terrein van problemen: de eindigheid van fossiele brandstoffen, CO2-uitstoot, files, fijnstof.

Waar het om gaat zolang er geen waterstofeconomie is, is dat we minder gebruik maken van vervoer over de weg, liefst op korte termijn. En waar zoekt de politiek nu de oplossing? In rekeningrijden via een complex ICT-project dat bij voorbaat tot mislukken gedoemd is. Onderzoek heeft immers laten zien dat wat grotere ICT projecten (belastingdienst, politie) mislukt zijn. En mocht zo’n project ooit slagen, dan zal dat niet voor 2025 zijn. Maar voor de politici, merendeels met een alfa-opleiding, zijn de ICT’ers de moderne medicijnmannen. De lobby’s uit het bedrijfsleven laten zich gelden en hebben kennelijk grote invloed. (meer…)

Read Full Post »

Older Posts »