Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Links-rechts’ Category

Irak-besluitEen Waterstof tegen het restje angst dat u in dit nieuwe tijdperk mogelijk nog verlamt. Cas Wouters bezweert nog maar eens: angst voor de teloorgang van de seksuele moraal is ongegrond. Zelfs in een tijd met wankelend onderwijs pornoficeren jongeren hun eigen leven niet. Of was het vonnis van de parlementaire commissie Dijsselbloem over het Nederlandse onderwijs te streng? Volgens Jos van Kemenade wel. Met een zo rap veranderde leerlingenpopulatie en weinig onderzoek naar hoe het er op scholen werkelijk aan toe gaat moeten we ons onderwijsapparaat niet overhaast afschrijven. Dat sentiment deelt Ahmed Marcouch, die in het Nederlandse onderwijsstelsel de sleutel tot verheffing van alle bevolkingsgroepen ontwaart. Concurrentie tussen openbaar en bijzonder onderwijs vindt, zo stelt hij onder meer, niet alleen plaats op kwaliteit, maar ook op tolerantie. Vrees dus niet voor islamitische scholen. En ook niet voor inwoners van islamitische landen, want zelfs in Iran ontdekte Marina Lacroix niets dan normale mensen. Wim Lourens is door Leezenbergs geruststellingen bij de (in Iran populaire) Koran nog niet overtuigd en wijst op hetgeen hij zelf in de verzen ontwaarde. Als dat u op het eind van deze Waterstof toch weer doet beven, lees dan voor het slapen gaan het pleidooi van August Hans den Boef tegen het gebrek aan rationaliteit en compassie van de massa en wacht onverschrokken tot het volgende nummer.

Lees het allemaal in de nieuwe Waterstof.

Advertenties

Read Full Post »

Tijdens zijn welverdiende Kerstvakantie las minister Wouter Bos De Prooi van Jeroen Smit en blogde: ‘Als er zich nog ooit hier een bankier of een baas uit het bedrijfsleven durft te melden die geringschattend durft te doen over de kwaliteit van de besluitvorming in politiek en overheid en hoog op geeft over ratio en strategie in het bedrijfsleven……ik zal ze met dat boek in de hand het pand uitwerken want het is werkelijk ten hemel schreiend wat een onvermogen en chaos je in dat boek honderden pagina’s achter elkaar tegen komt. Kortom, heel ontspannend!’

Eerder had Bos de bankiers al afgeserveerd toen zij in een gesprek met Tweede Kamerleden deden alsof ze geen daders maar slachtoffers van de kredietcrisis waren. Bos: ‘De banken moeten hun maatschappelijke functie zien. Ze zullen zich wat nederiger moeten opstellen en opener moeten opereren’. Volgens communicatieadviseur Charles Huijskens waren Nederlandse topmannen niet gewend om hun excuses aan te bieden. Niet zozeer uit angst voor schadeclaims maar: ‘het past gewoon niet in onze cultuur om het boetekleed aan te trekken’. In het Nederlandse poldermodel was nooit iemand schuldig, we hadden het altijd met z’n allen gedaan. Hij was benieuwd hoe het Gerrit Zalm zou vergaan bij ABN Amro: ‘De arrogantie bij die bank is ongekend, echt ongekend’ (de Volkskrant 28.11.08). (meer…)

Read Full Post »

Zo luidde de beroemde strijdkreet voor het Plan van de Arbeid, dat de SDAP en de vakbonden middenin de kapitalistische crisis van de jaren dertig presenteerden. Het Nederlandse Plan was sterk beïnvloed door zijn Belgische voorganger, het geesteskind van de politieke denker Hendrik de Man, dat door de Belgische Werklieden Partij op haar Kerstcongres van 1933 met groot enthousiasme was aanvaard. ‘Omwenteling der produktieordening’ was het einddoel, en de eerste stap daartoe was ‘het overbrengen van het bank- en kredietwezen in gesocialiseerd gemeenschappelijk bezit’.

De Man trok vervolgens als een ware messias door het verpauperde land om de werklozen de blijde socialistische boodschap te brengen. Op een meeting in Luik in november 1934 zei hij: ‘De rollen moeten worden omgekeerd: in het vervolg moet de staat kunnen bevelen aan de banken, in plaats van door de banken bevolen te worden!’ Enkele weken later in Mechelen wees hij de zondebokken aan: ‘Iedereen mag meehelpen, behalve de heren bankiers. Die hebben afgedaan, die moeten op hun knieën!’

De tijden van het Plan lijken helemaal terug. (meer…)

Read Full Post »

In een interview in de NRC van zaterdag 25 & zondag 26 oktober met econoom Willem Buiter over de kredietcrisis vatte deze haarfijn de verbijstering samen die velen bevangt wanneer ze het over de crisis hebben: “het fysieke en het menselijke kapitaal is er immers nog allemaal. Alle wegen liggen er nog, alle gebouwen, alle computers zijn er nog, alle fabrieken. De werknemers kunnen nog precies even goed werken.” Waaraan hij toevoegde: “maar het coördinerend vermogen van de markt om van dit alles een welvarende samenleving te maken is aangetast op een manier die ik nooit eerder had gezien of verwacht”. (meer…)

Read Full Post »

Het is ronduit verbijsterend wat op dit moment in de VS gebeurt. Maar zeg niet dat de crisis geheel uit de lucht komt vallen. Als er één regering is geweest die werkelijk op alle fronten de inhaligheid en hebzucht van de rijkere klassen heeft beloond, dan is het wel de regering Bush. Het is een trend die natuurlijk al langer aan de gang is. Vanaf 1979, aldus de New York Times van 10 juni 2007, steeg het aandeel van het onbelaste inkomen van de rijkste 1 % huishoudens in de VS met 7 %, van 9 naar 16 %. In diezelfde periode viel het onbelaste inkomensaandeel van de laagste 80 % van de huishoudens met 7 % terug. Het is, aldus de New York Times, alsof elk huishouden in de onderste 80 % sindsdien jaarlijks een check van $7000 overmaakt aan de top 1 % huishoudens. (meer…)

Read Full Post »

De val van Wijnand Duyvendak is niet alleen een persoonlijk drama en een drama voor GroenLinks, maar ook een schoolvoorbeeld van de werking van de dramademocratie. Death by media, zo moet de autopsie luiden. Het was niet zijn ‘verleden’ dat de voormalige activist achtervolgde, maar een bepaalde beeldvorming over dat verleden. Onder het mom dat er eindelijk eens moest worden afgerekend met het ‘terrorisme’ van de jaren tachtig, rekenden zijn achtervolgers maar al te graag af met Duyvendak en zijn partij.

Het begon allemaal met een onverstandig persbericht ter aankondiging van het boek Klimaatactivist in de politiek, waarin Duyvendak een tikkeltje te trots was op de inbraak van de antimilitaristische organisatie Onkruit in het Ministerie van Economische Zaken in 1985, waarbij hij op de uitkijk had gestaan. Was het sensatiezucht van zijn uitgever? In elk geval staat vast dat Duyvendak indertijd heilig geloofde in de effectiviteit van ‘directe acties’ zoals stakingen, blokkades, inbraken en sabotages, en trots was op de successen van de antimilitaristische, kraak- en milieubeweging waarvan hij een centrale aanjager was. ‘Inbreken is toch een beetje een vak dat je gewoon moet leren’, schreef hij nog in 1984 in het krakersblad Bluf! (meer…)

Read Full Post »

In 2004 bestond het woord volgdens de woordenboeken niet. Anno 2008 is de blog niet meer uit het leven van iemand die geïnformeerd wil zijn weg te denken. Elk gerespecteerd blad heeft zijn eigen verzameling huisbloggers, die gezamenlijk en tegen elkaar meedoen aan de blograce om informatie, aandacht en het uitdragen van het eigen standpunt. In een artikel over de blogcultuur van de schrijvers Drezner en Farrell stellen de auteurs vast dat er in mei 2007 rond de zeventig miljoen blogs in omloop waren ( het artikel is te vinden onder www.danieldrezner.com ). Ik vermoed dat het aantal blogs sindsdien exponentieel is toegenomen. De bekende Amerikaanse columnist David Brooks toverde deze week een nieuw woord te voorschijn om de blogger te typeren. De blogger is geen intellectuele ‘nerd’, maar een ‘geek’: “A geek possesse[s] a certain passion for specialized knowledge, but also a high degree of cultural awareness and poise that a nerd lack[s] … [G]eeks .. display their supple sensibilities and well-modulated emotions on their Facebook pages, blogs, text messages and Twitter feeds. Now there are armies of designers, researchers, media mavens and other cultural producers with a talent for whimsical self-mockery, arcane social references and late-night analysis.” Veel van het citaat snap ik niet, maar ik begrijp in ieder geval dat er volgens Brooks een nieuwe trend gaande is en dat Brooks er half deel van uit wil maken.

Sinds ik blog – en dat is maar heel kort– heb ik behoorlijk moeten wennen aan de reacties. Ik merkte pas door het schrijven van blogs uit wat voor een beschermd milieu ik kom en hoe anders het leven op internet is. De reacties die je krijgt zijn vaak snoeihard. Vaak is het eerst de man en dan de bal. Maar de reacties zijn ook verhelderend. Ik heb in de korte periode dat ik blog meer feedback gekregen dan ik ooit voor enig artikel kreeg. Als je slecht geïnformeerd bent, wordt dat afgestraft. En als je onhelder schrijft kan je er vergif op innemen dat mensen de vreemdste dingen uit je teksten halen. Vergis je niet: blogs moeten aan behoorlijk strenge stijl- en informatie-eisen voldoen. (meer…)

Read Full Post »

« Newer Posts - Older Posts »