Coming soon: Slow Sex.
zondag 30 maart 2008 door brechtje
Intussen zijn we bezig de boekpresentatie van ‘Slow Sex, een erotisch beschavingsoffensief‘ voor te bereiden. Aanstaande woensdag hebben we onze eerste tv-uitzending: in Het Gesprek. De laatste tijd discussieren we regelmatig over wat slow sex voor ons nu eigenlijk is. Geloof jij, vroeg Dylan een tijdje terug, in een authentieke seksualiteit, een soort absolute seksuele oerkracht? Nee, dat niet. Maar ik kon wel met een andere definitie komen, één naar analogie met Slow Food. De Slow Food-beweging pleit voor ‘lekker, puur en eerlijk eten’: biologisch geteeld, met aandacht bereid, met rust verorberd. Het is ook een tegenbeweging tegen de MacDonaldisering: de commercialisering van de smaak; het gelijkschakelen van ‘lekker’ met vet en zout; ingredienten die worden geteeld met bestrijdingsmiddelen en een overmaat aan kunstmest, vlees dat één en al dierenmishandeling is; voedsel dat bereid is met overmaat aan kleur, geur, smaak- en conserveringsmiddelen alleen om maar zo goedkoop mogelijk te zijn.
Slow Food zet een diversiteit van smaken tegenover, met liefde en aandacht geteeld en bereid. Achterliggende gedachte is niet alleen dat het gezond is, en dat je ervan geniet, maar ook dat het een levenswijze is waar je gelukkiger van wordt. En toen we het hadden over het introduceren van de term Slow Sex, vonden we daar een analogie met de Slow Food-agenda.
Ook seksualiteit is ernstig gecommercialiseerd - éénderde van de inkomsten van internet wereldwijd komt van seks-sites. Daarop wordt in wezen steeds één en hetzelfde beeld van seksualiteit uitgebaat; seksualiteit teruggebracht tot standaardhandelingen: neuken pijpen, beffen, cumshot, klaar. Personages zijn inwisselbaar, zonder al te veel individualiteit. Ex-pornoster Jesse Darling beschrijft het in een prachtig stuk als volgt: “zowel de mannen als de vrouwen [...] zien eruit als poppen en niet meer als mensen: zij blond, zwaar opgemaakt, zonnebankbruin, met twee siliconen tietjes op de blote ribben geplakt boven een platte buik en een kale kut, en hij ook zo kaal en gespierd, met perfecte tanden, een enorme lul, en twee koude ogen. Ken en Barbie neukend bij het zwembad; het is een professionele zaak, het verneppen van plezier, de doenalsoferij. ” In die zin valt Slow Sex in de slow-beweging: protest tegen de standaardisering en ook de versnelling van het leven.
En omdat er ondanks de seksuele revolutie nog steeds weinig écht over seks wordt gepraat en geschreven, bepaalt porno in toenemende mate ons beeld van wat seks is en wat het moet zijn. In die zin is er reden voor diversificatie van beelden van seksualiteit- net zoals er reden is je te verzetten tegen de McDonaldisering van eten. En evengoed is er reden om meer te praten over wat seks is, hoe het kan zijn. Niet voor niets is er tegenwoordig steeds meer belangstelling voor Tantra. Tantra introduceert ‘aandacht’ in seks. Tantra concentreert op het bewustzijn van het moment en op wat zich daar voordoet: zoals genot -veel aandacht is weggelegd voor zien, horen, proeven, ruiken, aanraken-, en alle andere emoties die er op een moment kunnen zijn zoals verlegenheid, weerstand, trots, ontroering, ongeduld, kracht enzovoort. Vanuit dat bewustzijn ben je beter in staat tot ‘echt’ contact met je partner. De clou bij Tantra is om emoties te laten zijn, in plaats van je erdoor te laten leiden, want als je je door emoties laat leiden, in plaats van ze gewoon te laten zijn, leiden ze je juist van dat bewustzijn-van-het-moment weg.
Een derde element voor ons is gelijkwaardigheid. Gelijkwaardigheid van sekspartners is wat ons betreft dé verworvenheid van de seksuele revolutie. Voor het eerst werd het een issue dat vrouwen ook recht hadden op een orgasme. Een generatie vrouwen ging in de weer met spiegels om te zien hoe zij er nu ‘van onderen’ uitzagen, hoe ze zelf in elkaar zaten. Vrouwelijke wellust werd, tenminste voor eventjes, een issue. Intussen zien we overigens dat juist op dat punt de seksuele revolutie nog lang niet af is. In het overgrote merendeel van verbeeldingen van seksualiteit zien we dat het de man is die de vrouw ‘genot schenkt’, maar zelden zien we de man passief genieten, zich overgevend aan genot dat de vrouw hem bezorgt. Het is nog altijd ‘man neemt vrouw’. Meisjes leren nog steeds dat ze aantrekkelijk moeten zijn voor mannen, maar voral niet zelf moeten laten merken dat ze iemand aantrekkelijk vinden: dat maakt ze kwetsbaar, dan worden ze ’sletten’.
Slow Sex betekent voor ons dus niet per definitie ’slome seks’, zoals iemand van de Trouw het beschreef: ook een vluggertje kan ‘Slow Sex’ zijn. Het gaat niet alleen om ‘de tijd nemen voor seks’, maar ook om aandacht, individualiteit, diversiteit. ‘Informed pleasure’, noemt Ann Simons het en daar heeft ze een punt. Want als we seksualiteit weer terugbrengen in de wereld van vies en voos, zullen we er geen echte aandacht voor hebben en valt seksualiteit weer ten prooi aan porno-sites die seksualiteit alleen maar uitmelken en verarmen. Slow Sex betekent ook: een positieve instelling ten aanzien van lust en verlangen. Niet bang zijn dat lust en verlangen ontsporen, maar eerder nieuwsgierig zijn voor wat lust en verlangen vermogen, omdat je er aandacht, vorm en woorden voor hebt.
Tantra kenmerkt zich doorgaans door een gebrek aan echtheid. Ook in Tibet werd en wordt er regelmatig misbruik van gemaakt.
Dat geldt voor wel meer dingen met het etiket ’spiritueel’. Het praktisch nut daarvan is dat men zich kan verheffen boven de buurman of -vrouw. Weinig meer.
Nouja, dat is maar wat je ervan maakt, van tantra.
En dan is ook ‘echtheid’ een relatief begrip. Stel ik geloof ontzettend in het flying spaghettimonster - dan kan dat voor mij heel echt zijn. Tot ik erachter kom dat ik dat alleen maar geloofde omdat ik bang was in het donker. Ik leer mijn angst onder ogen zien, en opeens heb ik mijn geloof in het FSM niet meer nodig, maar geloof ik een singing spaghetti monster. Betekent dat dat het geloof onecht was? Geenszins. Het betekent dat ik me ontwikkeld heb. Dus echt….ach.
@ Nirvana
Niet de Tantra is onecht, maar de mensen die het degraderen tot een seksinstrument zonder bezieling.
En wie het slechts als praktisch hulpmiddel gebruiken om zich te verheffen boven anderen zijn ook onecht. De intenties van Tantra staan zelfs haaks op een dergelijke zelfverheffing.
In beide door jou genoemde gevallen kun je niet Tantra aanspreken als zijnde een slecht alternatief, maar hoogstens het verkeerde gebruik of misbruik ervan door mensen. Tantra verwordt dan tot eenzelfde snelle, hippe, hete kant en klare gadget als de andere uitingen van seksualiteit die Brechtje noemt. Voor een keer niet erg, maar wel als het als boegbeeld gaat dienen voor iets wat in de kern veel mooier is dan wat aan anderen in de snelle versie getoond wordt.
Dat is een betere uitleg dan mijn korte zinnetje: het is maar wat je ervan maakt. Bedankt Karin.
Goed, zonder het begrip ‘echt’ dan.
De meeste belangstelling voor Tantra is een vorm van sensatiezucht. De kans om er wat van te maken schat ik op bijzonder laag (is het niet gewoon nul?).
Er zijn vrouwen die een seksuele relatie hebben gehad met hun spirituele leraar. Dat heeft iemand ooit onderzocht. Dat was hooguit goed voor de bevrediging van de lusten van de goeroe in kwestie, niet voor de geestelijke ontwikkeling van de vrouwen zelf. Het staat ergens beschreven in een boek van Jack Kornfield.
@Karin/Brechtje:
In theorie klinkt het misschien mooi.
Geloof je ook zomaar in vrome praatjes van een dominee of een pastoor?
Ik geloof in mijzelf, dat voldoet.
Fout.
@Nirvana:
Je bent niet echt in een antwoord geïnteresseerd. Eerst is tantra/alle spiritueels nog “doorgaans” onecht (#1), daarna (#5 en 6) stel je maar wat.
“De kans om er wat van te maken schat ik op bijzonder laag (is het niet gewoon nul?)”: alleen het uiterlijk van subtiliteit.
Ja, er zijn zenmeesters in de fout gegaan. Ik heb dat gelezen over David Baker, de opvolger van Shunryu Suzuki, zenmeester van de beroemde Californische Zen-gemeenschap (In “Zen met hart en ziel”, David Schneider, in de ramsj te vinden). Baker was getrouwd en begon een verhouding.
Kornfield heeft het boek waarnaar je verwijst juist geschreven naar aanleiding van uitglijders van Baker en andere voorbeeldfiguren (bijvoorbeeld een die alcoholicus was). Dat is heel interessant: guru’s die psychotherapie kunnen gebruiken, east meets west the other way around! Kornfield is een insider, een open no-mind. Anders dan jij hier, lijkt het, die erop uit lijkt bevestigd te krijgen wat je meent te weten: allemaal phoneys out there.
Een ander vooroordeel is dat fervente hekelaars van spiritualiteit doorgaans een vrome jeugd hebben gehad. Is dat bij jou toevallig het geval of ben je een dappere vrijdenker?
@Gerard: “Een ander vooroordeel is dat fervente hekelaars van spiritualiteit doorgaans een vrome jeugd hebben gehad. Is dat bij jou toevallig het geval of ben je een dappere vrijdenker?”
Als kind al sceptisch. (Ik ben ook nooit lid geweest van een linkse kerk. :-)) Ja, dat kun je vrijdenker noemen (al zou ik mezelf nooit zo noemen; “hoezo vrij?”). Ik zie geen reden om m.b.t. oosterse religies/filosofie scepsis en vragen plotseling te laten vallen. Dat vind ik niet consequent.
“Anders dan jij hier, lijkt het, die erop uit lijkt bevestigd te krijgen wat je meent te weten: allemaal phoneys out there.”
Nee, dat ligt aanmerkelijk genuanceerder.
““De kans om er wat van te maken schat ik op bijzonder laag (is het niet gewoon nul?)”: alleen het uiterlijk van subtiliteit.”
Bewijs maar het tegendeel van die schatting. Geef maar een lijstje van betrouwbare en goede docenten hier in NL; en dan een lijst van studenten die het van hen geleerd hebben.
Bij voorkeur gewoon het aantal verlichten.
@Nirvana:
Je schijnt te weten wat een geldig bewijs zou zijn.
Ik ben benieuwd wat je zou doen als ik je een naam zou geven en je de man of vrouw zou ontmoeten.
Nirvana… als dat ‘fout’ op mijn eerdere bericht slaat van ‘in mezelf geloven volstaat’, dan wil ik daar graag op ingaan.
Als het ‘fout’ op een eigen fout slaat (wat me niet aannemelijk lijkt omdat je een fout niet kunt voorspellen in dezen), kun je mijn toelichting als algemene kennisgeving aannemen (of niet natuurlijk..) en de kritiek die daaraan gerelateerd is in de plomp gooien.
………………………………………………………………………………
Mijn toelichting op mijn pro-tantra postings:
Voor het eerst sinds tientallen (!) jaren ben ik in staat om in mezelf te geloven. Daar heb ik ongelooflijk hard voor moeten vechten. Er zijn seksloze jaren voor nodig geweest om te kunnen overleven en (niet in het minst) een partner naast me die dat kon verdragen.
Door anders om te leren gaan met mijn lijf en lijfelijkheid, waaronder tantrische seks dan wel afgeleiden daarvan heb ik seks ook weer leren waarderen en kan ik er weer van genieten. Die andere benadering heeft me leren geloven in mijzelf, in wat ik als mens te bieden heb en in wat ik mag ontvangen van een ander zonder te denken dat ik dat niet verdiend heb of daar wat voor terug moet doen.
Het gaat me daarbij niet eens zozeer om de heel zuivere vorm zoals slechts enkelen dat kunnen (denk ik), het gaat me om de manier van aandacht geven aan elkaar en die is heel erg OK en bevordert een liefdevolle seksuele relatie.
Dit geloven in mijzelf (en in mijn dierbaren) is ook mijn redding geweest voor alle andere kanten van mijn leven. of beter gezegd… ik kan er weer door leven..
Voor het eerst zie ik weer een toekomst na 3 jaar bikkelen met de hulp van de voor mij juiste personen en na 30 jaar ploeteren tot ik er letterlijk bij neerviel.
Het ‘in mijzelf geloven’ kortweg te betitelen als ‘ fout’ is op zijn zachtst gezegd nogal kort door de bocht.
Niet kunnen of willen aannemen dat iets wat voor jou niet werkt dus ook voor een ander niet werkt en daarom sensatiezucht of volksverlakkerij noemen toont eerder een gebrek aan inlevingsvermogen dan een vermogen iets op zijn waarde en belang te kunnen inschatten..
Overigens blijf je aankomen met voorbeelden van mensen die Tantra misbruiken en dat is zoals ik eerder al aangaf niet legitiem om Tantra zelf te veroordelen/beoordelen als zijnde geen goed alternatief. Dan kunnen we alle seks wel veroordelen….
@ Nirvana: inderdaad, kort samengevat: je gelooft niet in tantra, je doet aan tantra. Dat is toch een andere insteek.
@Gerard: De eisen voor een bewijs zijn nu eenmaal hoog. Ik vroeg mede daarom om lijstjes van namen, niet een enkele naam.
@Karin: Je gaf geen antwoord op mijn vraag.
Is het voor deze discussie relevant of jij wel of niet in jezelf gelooft? Het is echter wel fijn dat het nu beter met je gaat.
“Niet kunnen of willen aannemen dat iets wat voor jou niet werkt dus ook voor een ander niet werkt en daarom sensatiezucht of volksverlakkerij noemen toont eerder een gebrek aan inlevingsvermogen dan een vermogen iets op zijn waarde en belang te kunnen inschatten..”
Sommige mensen claimen bijv. dat bidden werkt. Dat roept o.a. de vraag op in welke zin. Het maakt daarbij ook niet uit of het voor mij wel of niet werkt. Uit het gegeven dat het beter met iemand gaat na bidden volgt niet noodzakelijk dat dat ook daardoor komt. Datzelfde geldt voor jouw verhaal.
@Brechtje: Anderen doen ook aan sex met aandacht.
.
Ach Nirvana,
Ik verspil geen woorden meer aan iemand die niks maar dan ook niks kan aannemen van een ander en er een sport van maakt dingen in twijfel te trekken omwille van het sceptisch zijn. Als je je daar prettig bij voelt en het je voldoening geeft moet je dat vooral blijven doen.
Ik weet wat er waar en niet waar is in mijn verhaal en ik ben ook de enige die dat kan weten.
Nirvana, je bent wel een klein beetje bot he?
@Karin: “Ik verspil geen woorden meer aan iemand die niks maar dan ook niks kan aannemen van een ander en er een sport van maakt dingen in twijfel te trekken omwille van het sceptisch zijn”
Dat is een karikatuur, Karin. Sceptisch zijn is voor mij geen sport noch doel op zich.
“Ik weet wat er waar en niet waar is in mijn verhaal en ik ben ook de enige die dat kan weten.”
Vandaar dat zo’n verhaal ook minder zinvol is in een discussie, zeker online. Dat beperkt iedereen zo nu en dan, niet alleen jou.
Loodrecht hierop heb ik het niet zo op online ontboezemingen; ik vind dingen sneller dan de meeste anderen te privé.
@Brechtje: Ad hominem?
Je had het fatsoen kunnen hebben om even netjes op het verhaal van Karin in te gaan. Dat was niet netjes.
@Brechtje: Het was niet mijn bedoeling om Karin te kwetsen.
Brechtje, dank je.
Nirvana, mijn laatste woorden hierover:
Het jezelf etaleren als een soort ‘hoeder’ van wat wel en niet relevant is in een discussie is aanmatigend en je afkeer van ontboezemingen is jouw persoonlijke gevoel, maar rechtvaardigt op geen enkele wijze het degraderen van mijn verhaal tot niet zinvol. Wees blij dat er mensen zijn die de echte wereld van gevoelens durven te tonen in plaats van afstandelijkheid als schild te gebruiken om overeind te blijven. Daar pas ik voor.
We leven wel in een echte wereld met echte mensen en zeker waar het gaat om zoiets als seksuele intimiteiten die soms heerlijk, soms ook erg traumatiserend kunnen zijn of zelfs ontluisterend en vernederend. Dat niet mee willen wegen in een oordeel omdat het te persoonlijk of exemplarisch is, is gewoonweg niet terecht en doet in ieder geval geen recht aan degene die het heeft ondergaan.
Rechters spreken ook geen recht zonder alle verhalen en persoonlijke getuigenissen te horen en mee te wegen in een oordeel.
Jij luistert wel (in de zin van lezen), maar weegt het vervolgens niet mee omdat het niet in je eigen sceptische belevingswereld past. Objectief luisteren en oordelen is vrij van scepsis en daar ontbreekt het je in dezen aan.
Maar nogmaals, als jij je daar prettig bij voelt moet je het vooral blijven doen. Wie weet is het jouw escape om je leven onder controle te kunnen houden, dat weet ik niet, maar laat ieder in zijn waarde en bagatelliseer geen persoonlijke strijd (van een totaal anders ingesteld mens) die oprecht gevoerd is en nog wel met succes ook.
Genoeg nu.
Laten we de discussie niet verzieken met dit soort ruis.
Klaar wat mij betreft.
Ik ben veel te druk met een ‘bepaalde’ website momenteel
@Karin: Wat ik bedoelde was relevant voor een wetenschappelijk bewijs, of liever: om dingen wetenschappelijk aannemelijk te maken. Het lijkt me niet aanmatigend dat ik daar -ik ben al jaren wetenschapper van beroep- wat van zeg. Religie of politieke overtuiging moet je achter laten bij het doen van wetenschappelijk onderzoek, als je die hebt.
Een bekend gezegde luidt: “On the internet, nobody knows you are a dog”. Vaststellen in hoeverre jouw verhaal ‘waar’ is of niet is praktisch onmogelijk in een online discussie. Vandaar dat ik het niet mee kan wegen.
“Jij luistert wel (in de zin van lezen), maar weegt het vervolgens niet mee omdat het niet in je eigen sceptische belevingswereld past.”
Of het in mijn belevingswereld past of niet is nu juist niet relevant. (Zie de eerste alinea van mijn antwoord.)
“Objectief luisteren en oordelen is vrij van scepsis”
Waarom? Geloof jij alles wat je ziet en hoort?
“en daar ontbreekt het je in dezen aan.”
Hoe weet jij dat?
Je schreef eerder:”Wees blij dat er mensen zijn die de echte wereld van gevoelens durven te tonen in plaats van afstandelijkheid als schild te gebruiken om overeind te blijven.”
Huh? Dat is toch “normaal”? Je gevoelens durven tonen.
(Op andere dingen ga ik niet in, om het kort te houden. Ik heb het namelijk ook erg druk.)
Succes met het maken van die website.
Ik zie dat het allemaal toch gewoon om het gaatje draait
zie mijn reactie:
http://waterlog.wordpress.com/2008/04/06/allemaal-gezond-met-de-onze-verzekeraar/#comment-1555
Veel succes met “Slow Sex”