(via Sargasso)
Het is echt niet ironisch bedoeld, bovenstaand filmpje. Het is heel serieus. Eigenaars van een Hummer, jeweetwel, dat bezineslurpend gepantserd monster op wielen, komen gráág het Rode Kruis helpen bij natuurrampen. En natuurrampen, dat zijn van die rampen als gevolg van klimaatverandering, onder andere veroorzaakt door die benzineslurpende monsters op wielen.
Naomi Klein legt de tendens uit in een artikel in de Guardian. Aanbidders van Het Markt Principe, -zoals Bush – stellen dat uiteindelijk de wal het schip zal keren en dat de prijsontwikkeling van olie het bedrijfsleven zal dwingen om technologie voor alternatieve energie te ontwikkelen. Da’s makkelijk, je hoeft het bedrijfsleven geen grenzen te stellen en je hoeft al helemaal niet na te denken over hoe juist het ongebreideld groeidenken van de markt ons in deze situatie gebracht heeft. Het komt allemaal vanzelf goed. Leve de hoge olieprijs.
Maar helaas. De markt werkt hier niet – of liever, de markt werkt heel anders dan gedacht. In haar artikel rekent Klein het voor: het grote geld gaat langzaam maar zeker niet meer naar het ontwikkelen van schone technologiën. Nee, de groeimarkt op dit moment is beveiliging: beveiliging tegen klimaatrampen bijvoorbeeld, maar ook de beruchte ‘private security companies‘ zoals Blackwater – de huurlingen van Bush.
Om kort te gaan: het bouwen van forten -of het nu een muur dwars door Israël is, of een muur tegen immigranten in de VS of Spanje, of een muur om je huis, dàt is momenteel de groeimarkt. En Humers om je veilig te voelen buiten die muren natuurlijk. Waarom? Minder risicovolle investering en een gegarandeerde opbrengst. Van investeringen in technologie voor schone energie moet je nog maar afwachten of het wat oplevert. Daarom wordt nu minder geïnvesteerd in een schone duurzame wereld voor ons allemaal, maar meer in een veilige wereld voor enkelen. Want de markt, de markt is nu eenmaal gebaseerd op hebzucht en dus kortzichtig.
Brechtje, lees vooral ook The Shock Doctrine. Klein betoogt daarin onder andere dat voor het eerst in de geschiedenis oorlog een positieve invloed op de economie heeft. Er is volgens haar bijvoorbeeld een zogenaamde guns to caviar ratio, de verhouding tussen militaire vliegtuigen en privé jets die in een periode worden afgeleverd. Tot voor kort nam het aantal privé jets altijd af als er meer gevechtsvliegtuigen werden geleverd. Maar dat geldt niet meer, vanwege de enorme groei van de veiligheidsindustrie, die profiteert van oorlog en onrust. Of Klein gelijk heeft, durf ik niet te zeggen. Maar het is het onderzoeken waard. Het zou mooi zijn als hier meer aandacht voor kwam.
Groeten,
Max
Jazeker, die ligt bovenaan op mijn stapeltje!!!
De roep om veiligheid komt veel vaker in conflict met de aandacht voor het milieu dan dat mensen denken. Iedere brandstofbesparing in een auto (betere motoren, betere banden en verbeterde aerodynamica) is de afgelopen 30 opgegaan aan veiligheid. Airbags en veiligere constructies hebben geleid tot een toename van het gewicht en dus een hogere uitstoot. Dat is de belangrijkste reden dat auto’s nog steeds 1 op 15 rijden.
Het systeem de schuld geven helpt hierbij niet! Er is geen systeem, er zijn mensen. Mensen die keuzes maken. Gedreven door uiteenlopende belangen. Mensen die allemaal op hun manier denken het juiste te doen.
Het probleem echter is dat de wereld vaak een stuk ingewikkelder in elkaar zit dan mensen denken. Kom je dichterbij de problematiek dan doen zich conflicterende belangen voor. In het voorbeeld van een auto zorgt een goede verbranding in de motor voor de uitsoot van het giftige en milieuvervuilende NOx, terwijl een slechtere verbranding roet veroorzaakt. De vraag is hoe stel je de motor als ingeneur dan in?
Sommige mensen gaan van een afstand staan kijken naar problemen en zien dan iets waar ze geen deel van willen uitmaken, ze noemen dat het systeem en veroordelen dat.
Maar net als bij de koers van een aandeel is er geen sprake van een systeem, er draaien geen machtige mensen aan de knoppen die de koers bepalen. Ieder individu kan de koers een heel klein beetje laten beinvloeden door vraag te creeeren of aanbod. De som van al die vragers en aanbieders bepalen de koers, zo werkt het in een maatschappij ook. Het is de som van alle handelingen van individuele burgers die de maatschappij maakt, bevalt het je niet? handel dan anders. Het is de enige manier om de uitkomst van het totale te veranderen. Zwammen over een systeem neigt naar ontkennen dat je zelf invloed hebt en dan ben je jezelf chromelijk aan het onderschatten.
Maar je kunt toch zelf braaf duurzaam beleggen met je paar centjes én klagen over een systeem dat andere beleggingsrichtingen lucratiever maakt dus willen streven naar een systeemverandering zodat meer mensen duruzaam gaan beleggen?
Enkel ‘verbeter de wereld begin maar bij jezelf’ (en eindig daar ook maar) is ook weer teveel van het goede.