Zojuist verschenen: een buitengewoon vrijzinnige Waterstof
maandag 22 oktober 2007 door Dylan
Cartoon door Bas Köhler
Geen seks, geen drugs, religie in de politiek. De jaren vijftig? Nee hoor, Nederland anno 2007. Waterstof gaat op zoek naar vrijzinnigheid in een zee van dwangmatigheid. Hoe feministisch is de aanval op de bimbocultuur? Moeten progressieven preuts pornoficatie gaan bestrijden? Er is een derde weg, stellen Brechtje Paardekoper en Dylan van Rijsbergen. De eerste roept om een abrikozen-offensief, de ander om een nieuwe Jan Wolkers (had de oude dat nog maar kunnen meemaken!). De seksuele revolutie van de jaren zestig moet nieuwe betekenis krijgen in onze tijd. Volgens Elsbeth Etty en August Hans den Boef gaat de PvdA naar God als zij de Nederlandse traditie van vrijzinnigheid verloochent en er niet in slaagt om haar moslim-aanhang weg te slepen onder het juk van moskee en imam. Dick Pels vindt dat er een nieuw vrijzinnig kruispunt moet worden vrijgemaakt in de Nederlandse politiek. Wijnand Duyvendak vraagt zich af: kun je het milieu wereldwijd eerlijk verdelen of is het ‘eigen overstroming eerst’? Uit de Gordel van Smaragd leert Roy Voragen ons dat die edelstenen maar voor weinigen zijn weggelegd in een compromisloze meritocratie. Sjoerd Hauptmeijer kijkt in de glazen bol en ziet daar het spook van het ontspoorde hyperkapitalisme. Help! Wie redt ons? Bokito misschien?
Misschien wordt het eens tijd om links-feministische hoofddoekjes te introduceren en s’nachts de tv uit te laten…..
Als ik iets mag zeggen over het artikel van August Hans van den Boef (”Ella Vogelaars rechtsfilosofie”):
Ik ben het grotendeels met je betoog eens, maar ik wil toch een paar kanttekeningetjes bij je historische argument plaatsen.
1. Een beroep op ‘onze verlichtingstraditie’ is een beetje een contradictio in terminis. Verlichting houdt juist in dat je je niet op een traditie beroept.
2. Die Verlichtingstraditie op een lijn stellen met religieuze tradities suggereert dat het net zo’n soort levensbeschouwing is. Dat is onjuist. Er is geen heilsleer genaamd ‘Verlichting’. Het begrip is pas aan het eind van de 18e eeuw in zwang gekomen, weer verdwenen en moest door 19e-eeuwse historici worden herontdekt.
3. Ik heb de indruk dat je net Jonathan Israel gelezen hebt (getuige verwijzingen naar v.d. Enden, Koerbagh, Paape). Pas op met dat soort canons van Verlichtingshelden. Je wekt er de indruk mee dat de moderne democratie geheel te danken is aan de erfenis van de Verlichting, die alleen nog even de Contra-Verlichting moest overwinnen.