De verheffende kracht van Deurne

Als je nooit naar Deurne gaat, moet je dan weten waar het ligt?

De Syrische vrachtwagenchauffeur die opweg naar Spaans Gibraltar in het 1600 kilometer verderop gelegen Engelse Gibraltar belandde had inderdaad beter wat basale topografische kennis kunnen hebben, dan op aanraden van zijn TomTom de verkeerde windrichting op te rijden.

Maar is een kind dat het leven doorbrengt in de stegen van tuindorpen, onder de grillige schaduwen van schotelantennes, met een leerplicht die eindigt in het schooljaar waarin het zestien wordt, geholpen met de kennis dat Deurne zich bevindt onder de rook van Eindhoven en niet tussen de Hunebedden? Met de wetenschap dat er überhaupt Hunebedden bestaan?

De vriendschapsfamilie

De dood van Ted Kennedy gaf aanleiding tot veel commentaar over de nu uitstervende Kennedy-dynastie. Politieke dynastieën zijn in de VS net zo fascinerend en illegitiem als rock royalty of Hollywood blue blood. Je kunt niet vermijden om je beroemde naam erfelijk over te dragen, maar hoe moet dat met rijkdom en maatschappelijke positie? Het idee van dynastie, schreef de Amerikaanse correspondent van NRC Handelsblad, is eigenlijk on-Amerikaans: ‘In het zelfbeeld van het land draait alles om verdienste, en mag afkomst nooit een basis zijn om iemand te beoordelen.’ Daarom was Obama voor sommige conservatieven ook zo’n aantrekkelijke kandidaat. Beleggerskoning Warren Buffett schonk bijna zijn gehele vermogen aan goede doelen, onder het motto dat zijn familieleden net als hijzelf (zo beweerde hij althans) ‘een gloeiende hekel hadden aan het Europese idee dat kinderen kunnen profiteren van de prestaties van hun ouders’ (NRC Handelsblad 27.8.09).

In een individualiserende samenleving staat de ouderwetse familieband onder druk.

Economisch populisme

Handelaar in angst Geert Wilders maakte het opnieuw bont tijdens de laatste Algemene Beschouwingen. De islam vervuilt onze publieke ruimte, in de vorm van ‘hoofddoekjes, haatbaarden, boerka’s en mannen in rare lange witte jurken’. Het is daarom tijd voor een grote schoonmaak: we moeten ‘onze straten gaan terugveroveren, en zorgen dat Nederland er weer gaat uitzien als Nederland’. Vandaar zijn voorstel voor een hoofddoekjesbelasting van duizend euro per jaar, want ‘de vervuiler betaalt’. Dat was geen cabaret, zoals D66-leider Alexander Pechtold veronderstelde, maar bittere, fanatieke ernst.

Jan Marijnissen heeft gelijk: er is maar één ding waar je bij Wilders op moet focussen: hij discrimineert.

Als ik Jort was…

Zou ik als voormalig hoofdredacteur van Quote een van Nederlands opinieleiders zijn geworden… dan zou ik mijn meningen debiteren zonder er langer dan een nanoseconde over na te denken. Wat voor demagogische onzin ik ook zou uitkramen: zelfs de NRC plaatst het, onder de kop: ‘Zwijg, volk! Het is nu aan de elite’. En dan zou ik dus schrijven: ‘Nederland is toe aan een meritocratie waarin alleen de besten voor de publieke zaak mogen werken. En ja, dat moet dan maar wat kosten.’ Voorbeeld? De ’semidictatuur’ Singapore, waar het grootste ongemak volgens mensen-, pardon dierenrechtenactivist Jort Kelder blijkt dat je er geen kauwgum op straat mag spugen.

Het volk en de waarheid bestaan niet

‘Er is weer hoop voor het volk’ schreeuwde PVV-Kamerlid Hero Brinkman toen zijn anti-Europese partij grote winst bleek te hebben geboekt bij de Europese verkiezingen. Zijn leider Wilders zei tijdens het slotdebat: ‘De kiezer heeft altijd gelijk. Het CDA heeft een derde verloren, de PvdA is gehalveerd. Normaal zou je dan toch zeggen: ik pak mijn biezen en ga een andere leuke baan zoeken.’ Maar de andere partijen vonden dat de kiezer iets heel anders had gezegd. Het waren slechts Europese en geen nationale verkiezingen, het verlies viel mee (CDA), en waar het niet meeviel (PvdA) zou de kiezer bij een volgende gelegenheid vast en zeker weer tot bezinning komen.   

Het volk en de waarheid. Het probleem is dat geen van beide bestaan in de democratie.

Hoe moet dat nu verder met de PvdA?

De eerste discussies zijn gaande binnen de PvdA. Ze klinken somber. Maar ook het eerste ‘downplayen’ is begonnen. Wouter Bos wees vanmorgen op het verlies van de Sociaal-Democraten Europa-breed als verklaring voor het slechte resultaat van de PvdA. Hij zal vanmorgen de enige Sociaal-Democraatzijn geweest, die opgelucht was dat de PES overal in Europa verloor. Als het aan Wouter Bos ligt, vrees ik, wordt dit verlies doodgezwegen. stiekem hoopt hij dat als hij zijn kop maar in het zand steekt, hij over anderhalf jaar niet hoeft af te treden met de slechtste verkiezingsresultaten ooit.

Pronk, voorzitter van de programmacommissie, wijt het verlies van de PvdA onder meer aan gebrek aan leiderschap en duidelijkheid. Zo wijst hij er op dat Bos onzichtbaar was tijdens de Eurocampagne. De boodschap werd onvoldoende duidelijk uitgedragen, vindt Pronk: het PvdA-programma vertoonde grote gelijkenis met dat van GroenLinks en D66. Toch wonnen die partijen wel. En de PvdA wás gewaarschuwd. Tien dagen vóór de verkiezingen schreef de Trouw al dat de partij werd ‘leeggegeten’ door GroenLinks en D66. De krant heeft gelijk gekregen. Je vraagt je af: waar was de regie binnen de PvdA?
Zowel stevig pro-Europees als anti-Europees heeft gewonnen. De middenpartijen, CDA, VVD en PvdA die hebben proberen te ‘duiken’ zijn afgestraft, de PvdA het meest. Als je kijkt naar de uitslagen, dan zou je kunnen zeggen dat de kiezer weer duidelijke politiek wil.

Kleine politieke analyse vanuit de linkerhoek.

Het stof is weer een beetje neergedwarreld. Mijn bureau ligt vol met kranten. De meest indringende kop is: ‘PVV na winst tweede partij’. En een GroenLinks-speldje herinnert nog aan de uitslagenavond – de eerste keer in vele jaren dat we weer volop konden juichen. Geheel volgens verwachting heeft D66 flink gewonnen, maar schokkend is het verlies van de PvdA.

Ruim baan voor Wilders! Ja, dat de PVV groot zou worden was te verwachten verwacht. De komende tijd zal dat ook alleen maar erger worden. Het heeft veel te maken met dat Wilders nog steeds kan roeptoeteren wat hij maar wil, en te weinig weersproken wordt. Het slotdebat nog eens afkijkend, wordt daar uitermate duidelijk. Wilders roept dat hij zich in het EP nergens bij gaat aansluiten, want hij wil onafhankelijk blijven. Femke Halsema wijst hem er fijntjes op dat hij dan ook niets voor mekaar zal krijgen, aangezien je als onafhankelijk parlementslid nauwelijks spreektijd en faciliteiten krijgt. Zodra duidelijk wordt wat ze gaat zeggen, begint Wilders keihard over haar woorden heen te roepen. Gespreksleider Ferry Mingelen grijpt niet in, zoals hij Wilders überhaupt het hele debat dienstbaar de ruimte geeft. Onthutsend, noemt Thijs Niemantsverdriet van Vrij Nederland dat, en dat is het ook. Is dit de manier waarop de media de komende tijd met Wilders zullen omspringen?

Verongelijkt geroeptoeter. Wilders riep op tot het vertrek van dit Kabinet, terwijl hij goed weet dat dat ongebruikelijk is -een kabinet dat laag staat in de peilingen blijft juist zitten- en dat die oproep niet nagevolgd zal worden. Daarmee zweept hij zijn aanhang verder op, die het geen bal kan schelen of wat hij roept reëel is of niet. Ik voorspel al wat Wilders volgende stap zal zijn.

Neem toch een pilletje….

Het blijft schokkend. Een abortusarts in de VS, George Tiller, is vermoord, in de lobby van zijn kerk. De moordenaar is hoogstwaarschijnlijk een anti-abortus-activist. Détails zijn nog niet vrijgegeven maar Tiller had al meer aanslagen overleefd. Bedreigingen van abortusartsen en aanslagen komen regelmatig voor in de VS: Tiller is de achtste abortusarts die vermoord is.

Toch eigenaardig, dat zogeheten ‘pro-life‘- activisten zelfs hun toevlucht nemen tot moord. De discussie over abortus wordt in de VS nogal extreem gevoerd. Zo doen de heftigste abortusbeschrijvingen de ronde op internet en wordt Tiller in zijn eentje verantwoordelijk gesteld voor het relatief hoge abortuscijfer in Kansas. Da’s knap, want zeer waarschijnlijk heeft het hoge abortuscijfer in Kansas te maken met iets anders: religieus conservatisme en daarmee samenhangend: slechte voorlichting en het moeilijk verkrijgbaar zijn van voorbehoedsmiddelen. De Guardian laat zien dat wereldwijd het aantal abortussen afneemt: tussen 1995 en 2003, van 35 per 1,000 vrouwen tot 29. Als je kijkt naar de cijfers per land, dan is het abortuscijfer relatief het hoogst in conservatieve en religieuze landen. In het seculiere West-Europa is het cijfer 12 abortussen per 1,000 vrouwen; in het meer religieuze Zuid-Europa 18 per 1000. En in de zeer religieuze VS (God’s own country, nietwaar) is het 23 abortussen per 1,000 vrouwen – het hoogste cijfer in de ontwikkelde landen. In het midden en zuiden van de VS is het respectievelijk 25 en 33.

Zou het helpen om abortus tegen te gaan, abortusartsen vermoorden? Duh, er is iets dat breed wetenschappelijk bewezen aantoonbaar veel beter helpt: het uitgebreid beschikbaar stellen van voorbehoedsmiddelen, zoals de pil.
Raar, dat die fundi’s liever iemand vermoorden dan dát onder ogen te zien.

Bolkestein: moslims geen recht op eigen scholen

Lees hier het artikel in het Nederlands Dagblad

Uitvoerig heb ik in mijn documentatie over de Edmund Burke Stichting de continuïteit beschreven in het denken van Frits Bolkestein met de gedachten van Geert Wilders; en de tussenlink tussen beiden, de Leidse Edmund Burke Stichting, die Wilders in het zadel heeft geholpen. Frits Bolkestein is de geestelijke vader van Wilders, met wie de Burke Stichting via Burke-directeur Bart Jan Spruyt in 2004/2005 een politiek samenwerkingsverband is aangegaan.

Interessant en sprekend is het feit dat Wilders zijn werkkamer in het gebouw van de Tweede Kamer in 2006 heeft ingericht met het meubilair dat hij overnam van Frits Bolkestein (NRC 24-2-2007).

Tot nu toe heeft men altijd gemeend een groot verschil te kunnen vaststellen tussen “echte liberalen” zoals Bolkestein, en autoritaire verbods-populisten zoals Wilders. Ik ben al lang van overtuigd dat dit verschil niet zo groot is als velen denken, en mijn mening wordt bevestigd door de dingen de Leidse hoogleraar prof. dr. Bolkestein in het Nederlands Dagbald vertelt. De vrijheid van onderwijs is van Bolkestein niet voor moslims:

Die ouderen van tegenwoordig…

Regelmatig stellen we gastschrijvers in staat om een bijdrage te leveren op waterlog. Deze keer Joshua Zandberg, die een reactie gaf op een eerder stuk van Brechtje Paardekooper.
In reactie op een interview met Ybo Buruma stelde Brechtje Paardekooper dat iets meer precisie op zijn plaats zou zijn. We zijn niet allemaal schuldig aan de kredietcrisis, stelt Brechtje. Maar precies aanwijzen waar en door wie de fouten zijn gemaakt die geleid hebben tot de financiële crisis doet zij niet.
De financiële crisis is aanleiding voor veel discussie en analyse. Maar als jong hoogopgeleide heb ik mijn vraagtekens. Wie is er schuldig aan de crisis? is zo’n vraag die steeds weer gesteld wordt. Antwoorden zijn de bankiers, aandeelhouders, toezichthouders, foute financiële adviseurs. Kan er eigenlijk gesproken worden over de schuldvraag? Nee, zegt de een: het is de schuld van ons allemaal, iedereen was hebzuchtig en ging voor zijn eigen belang en financieel gewin. Iedereen wilde een huis dat eigenlijk te groot voor zijn salaris is. De ander zegt dat er wel degelijk verantwoordelijken zijn. Zo is er vast nog een heel aantal zaken in de dezelfde trant besproken.

Maar er wordt tot op vandaag niet geanalyseerd op de cruciale punten. Zo’n cruciale punt is dat de generatie van zo ongeveer boven de veertig jaar oud schuldig is aan deze crisis en de generatie onder zich dupeert met hun gedrag en hen ook nog laat opdraaien voor de kosten.